Frank 30-05-1992, Danique 21-07-1994
Frank & Danique zijn met dansen in aanraking gekomen doordat hun grote zus Lisanne (toen 6 jaar) danste, zij gingen al heel vroeg mee naar haar les. Gevolg was dat Frank ook graag wilde leren hoe dat ging, er werd een meisje gezocht en hij vond het geen probleem dat die een kop groter was.
De dag dat hij een filmpje van hen beiden zag en zich realiseerde dat dit toch wel vreemd uitzag, was de dag dat er werd besloten om het samen met Danique te proberen. Na eerst hier en daar een cursus werd in Januari 2000 besloten het serieus te gaan aanpakken. Doordat een toptrainer, Ton Greten (oude vriend) in de buurt woonde, hadden we ook de mogelijkheid het gelijk goed aan te pakken. In het begin werd de focus gelegd op technieklessen, een aantal keren per week.
Weliswaar eerst niet langer dan een minuut of 20 per keer, aangezien de concentratie niet langer vast te houden was.
In de veronderstelling dat we al aardig aan de weg timmerden zijn wij een paar maanden later, op advies van Ton naar een grote internationale wedstrijd (German Open) gegaan om te kijken wat dansen op niveau nu eigenlijk écht inhoudt. Als ouders waren wij in eerste instantie geschokt over het hoge niveau van de 6 t/m 9 jarigen. Zouden we dit ooit ook maar enigszins kunnen evenaren? Frank & Danique hebben hun ogen uitgekeken en van hun eigen dansen kwam absoluut niets terecht….maar het zaadje was geplant!
Thuis gekomen zijn we aan tafel gaan zitten om het serieus te bespreken, we hebben uitgelegd dat er een keuze gemaakt moest worden tussen enerzijds af en toe eens lekker te dansen voor het plezier en anderzijds, dansen als topsport te zien en serieus toe werken naar de top, om te kijken wat het hoogst haalbare zou zijn. Vanzelfsprekend ook met plezier maar het zou wel inhouden dat er ook, als iedereen buiten aan het spelen was, toch getraind zou moeten worden.
Frank en Danique waren het er al gauw over eens dat zij naar de top wilden en wij als ouders besloten dat wij alles zouden doen om dit voor hen mogelijk te maken. Duidelijk was voor ons wel gelijk dat dit “hun ding” moest zijn….we hebben al die tijd gemotiveerd en gestimuleerd maar nooit bij een training gezeten om te controleren of er wel gewerkt werd. Wij als ouders kunnen de gelegenheid creëren maar doen moeten ze het zelf. De beloning van het harde werken bleef niet uit, onder de leiding van trainer/ coach Ton Greten, dansten zij op diezelfde internationale wedstrijd een jaar later finale. Dat smaakte naar meer…
