Een maand in het leven van de “Zegeltjes”…

Aangezien dit ons laatste jaar in de jeugd is willen we niets missen van de nog geplande jeugd wedstrijden….hierdoor hebben wij in april een ontzettend leuke maar vooral drukke en bijzondere maand gehad.

Het begon allemaal met het EK youth latin in Moskou, aangezien wij al diverse keren in Moskou geweest zijn voelt dat al redelijk vertrouwd, het geeft een bepaalde rust als je weet in welke locatie de wedstrijd plaats gaat vinden. Helaas viel dit wel samen met het NK latin in Nederland en moesten we dat helaas voorbij laten gaan. Heel jammer want natuurlijk willen wij ons graag ook met Nederlandse paren meten. Met 6 uurtjes vliegen is Moskou niet zo heel ver en de wedstrijden zijn altijd goed georganiseerd. Aangezien de wedstrijd in het hotel gehouden werd ook lekker makkelijk. Altijd iets minder in Rusland is het eten, daarom zijn wij meestal bepakt met een overlevingspakket waaronder krentenbollen. De NK gangers onder jullie hebben diezelfde avond ons resultaat gehoord aangezien wij een “live” verbinding met Jan Zwijsen hadden. Helaas misten we net de halve finale maar met een 14de plaats (48 paren) waren wij tevreden.

Terug uit Moskou moest er ook even hard aan school worden gewerkt….gelukkig viel onze proefwerkweek dit jaar relatief gunstig…dus leren, trainen, leren, trainen! Toen was het tijd voor het EK youth Ballroom in Polen. Hier waren wij nog nooit geweest en het is altijd leuk om een nieuw land aan ons lijstje toe te voegen. Met het vliegtuig aangekomen in Polen, bleek dat we nog 4 uur!! In de bus moesten zitten om bij ons hotel aan te komen….helaas gebeurde dit allemaal over kronkelende landweggetjes over het platte land, door kleine dorpjes. Dit liet ons vrezen over de locatie en we waren heel erg benieuwd waar we terecht zouden komen. Gelukkig was onze vrees niet terecht en doemde plotseling (nou ja, na 4 uur) een prachtig vakantie ressort op.  Prachtig hotel, mooie kamers, prima verzorgd en wederom wedstrijd in het hotel zelf.  Op de dag van aankomst zijn we lekker dansen gaan kijken om inspiratie op te doen voor de volgende dag, dan mochten we zelf aan de slag.

De volgende dag wel lekker gedanst maar helaas niet tevreden met het resultaat, langzaam drong tijdens de wedstrijd door dat de president met zijn gezelschap was verongelukt. Er was sprake van het geheel verder niet door te laten gaan, maar gelukkig is hiertoe niet besloten, aangezien dit toch een EK was en er dus heel wat mensen speciaal  voor waren aangereisd. Wel werden alle shows, diners en verdere feestelijkheden afgelast….dus vroeg naar bed. De volgende ochtend bleek onze terugreis toch iets moeilijker dan gehoopt. In de stad was het zwart van de mensen en het was voor de bus (jawel daar zaten we weer 4 uur in) moeilijk doorkomen. Het bleek dat het stoffelijk overschot van de president ieder moment per vliegtuig zou aankomen. Het gevolg was dat onze vlucht helaas geannuleerd werd en we moesten omboeken, hierdoor kwamen we in Kopenhagen terecht en konden we van daaruit, na enkele uren “hangen” weer verder naar huis.

Op maandag weer lekker naar school, maar niet voor lang want op woensdag stond vertrek naar Canada, WK youth 10-dans, op het programma. Een lange reis waar we erg naar uit hebben gekeken en waar we ook nog heel lang aan terug zullen denken.  Acht uur vliegen en zes uur tijdverschil daar moet je even van bijkomen, gelukkig zaten we in een fantastisch hotel waar we de beschikking hadden over een tweepersoonsbed per persoon! En verwacht je al niet dat er een president afstort, hadden we zeker niet kunnen verzinnen dat er een vulkaan zou uitbarsten. Toen we goed en wel waren aangekomen werden alle vliegvelden gesloten, gelukkig net op tijd dus, over de terugreis maakten wij ons op dat moment totaal geen zorgen….dat duurde immers nog 3 dagen!  De volgende dag hadden we de gelegenheid om iets van Toronto te zien, dus een beetje de stad verkend, de Tower bezocht en langs de waterkant lekker een ijsje gegeten. Danique heeft nog Guess schoenen gescoord en we hadden een leuke dag met collega dansers uit de hele wereld. Op tijd naar bed zodat we goed uitgerust en fit aan de wedstrijd konden beginnen, we hadden er zin in. Met een 20ste plaats waren we absoluut niet tevreden, maar helaas dacht de jury dat we daar hoorden.

Inmiddels bleek dat de vliegvelden nog steeds gesloten waren en begonnen we langzaam te vrezen voor onze terugreis. Een telefoontje naar KLM was genoeg om ons te laten schrikken….we konden omboeken maar zaten dan een week langer in Canada…..Aangezien het komende weekend het WK youth latin Oostenrijk zou plaats vinden, wij eigenlijk ook nog eens naar school moesten en wij niet waren voorbereid op een verblijf van 10 dagen ipv 3, schrokken wij hier toch wel van!

Dansers van over de hele wereld zaten dus vast in Canada, de IJslanders die wij allen als “schuldigen” aanwezen, waren zo’n beetje de enigen die geen problemen hadden om thuis te komen. Omdat thuis komen waarschijnlijk niet zou lukken werd het nieuwe doel Oostenrijk. Want het WK youth Latin zonder “Zegeltjes”, wilden we niet laten gebeuren. Om een heel lang verhaal iets in te korten is het met heel veel moeite gelukt om via Parijs en Brussel uiteindelijk in Linz (Oostenrijk) te komen. Graag willen wij langs deze weg ook graag de NADB heel erg bedanken voor hun onvoorwaardelijke steun, fijn als je aan de andere kant van de wereld hierop mag vertrouwen.

Linz zou dus de afsluiter worden van een hele drukke maand en wij waren vast besloten om hier een goed resultaat neer te zetten. Heel erg verbaasd en ietwat geschokt waren wij over het feit dat wij in een jeugdherberg in stapelbedden terecht kwamen. Ja, we geven het gelijk toe, we zijn een beetje verwend door alle luxe hotels, maar dit was zeker niet WK waardig. Vele dansers protesteerden hier dan ook tegen en weigerden hier te blijven.  Wij namen genoegen met het onderkomen en wilden onze focus op de wedstrijd leggen en niet op het hotel.

Heel leuk was dat we de volgende dag aanmoediging in het Nederlands hadden, omdat er enkele Nederlandse paren aanwezig waren. Wederom klaar, fit en uitgerust klaar voor de strijd. Heerlijk gedanst en ontzettend blij met een 18de plaats (70paren) Dit was voor ons een afsluiter waar wij zeer tevreden mee zijn. Zeer bijzondere ervaring was ook dat de volgende ochtend om 9 uur een man op onze kamer naast ons bed stond die ons eruit zette!!! Nog nooit meegemaakt, stonden we om 9.15 uur op de stoep met onze koffer. De terugreis verliep dit keer gelukkig zonder problemen.

Het was een bijzondere maand met heel veel wedstrijden en weinig tijd voor lessen en training, de komende periode gaan we dus hard aan de slag om ons verder te verbeteren. Er staan dit jaar nog enkele bijzondere wedstrijden op het programma en we kijken hier erg naar uit.

Tot gauw, groetjes Frank & Daniqe Zegels